АРАБСКІ УСХОД.

Date: 2015-10-07; view: 493.

В-7.

В-3.

Знайти Лист Державної податкової адміністрації від 2000.03.07 “Включення витрат на організацію та проведення прийомів до валових витрат виробництва (обігу). Встановити закладку – примітку до третього абзацу документа з назвою “Рівненська АЕС”.

В-4.Створити власну папку “Залік”. Зберегти в ній Закон “Конституція України”.

В-5.Знайти закон ВР України “Про прийняття Конституції України і введення її в дію” .Вивести графічні зв'язки цього документа з іншими документами.

В-6.Знайти в “Юридичному віснику України” за 2000 рік документ “Договори поставки: процедури, механізми, нюанси”. Вивести інформацію про цей документ.

Здійснити пошук консультації по питанню “ Чим оперативний лізинг відрізняється від оренди- (найму) майна? Скопіювати цей документ в текстовий редактор WORD.

В-8.Вивести перелік документів ,які надійшли в систему в жовтні 2000 року. Відсортувати документи за видом та вивести, якщо це можливо графічні зв'язки цих документів.

В-9.Знайти перелік всіх кодексів ,крім “Кодекса законів про працю”, ”Кодекса кримінально – процесуального”, ”Кодекса про адміністративні правопорушення”, ”Кодекса про шлюб та сім'ю”. В переліку відмітити будь – які три документи ,що містять слово “забруднення” та вивести зміст одного з них.

В-10.Створити папку “Залік28(29)”. Знайти перелік консультацій, опублікованих в “юридичному віснику” за жовтень і листопад місяці та зберегти цей перелік у створеній папці.

Блізкі Усход перадаў у Х – ХІІІ стст. Заходняй Еўропе не толькі пераклады з грэчаскай мовы (на арабскую), але і арыгінальныя працы арабскіх і яўрэйскіх вучоных. Як адзначаў Л.І. Уладзіміраў, Еўропа да самага ХІІ ст. была толькі перыферыйнай вобласцю грэка-арабскай навукі, з якой магла сапернічаць адна толькі Візантыя.

З VIII ст. да н. ч. вядомы першыя помнікі пісьменства арабаў – надпісы на каменных стэлах. Аднак росквіт арабскай культуры прыпадае на больш позні перыяд – VIII – ІХ стст. н. ч., калі на тэрыторыі ад Інда да Пірынеяў сфарміравалася арабская дзяржава – Арабскі халіфат, а яе пануючай рэлігіяй стаў іслам. Арабская мова, як і латынь у Заходняй Еўропе, становіцца міжнароднай мовай. Арабскі алфавіт меў семітычнае паходжанне, а лічбы – індыйскае (пасля пераняты ў Еўропе і сталі называцца арабскімі). У матэматыцы да гэтага часу шэраг тэрмінаў арабскага паходжання (“алгарытм”, “цыфра”). Арабы ў большай ступені, чым хто іншы, карысталіся антычнай спадчынай у навуцы. Вядома, што ўжо ў VIII ст. перакладаюцца на арабскую мову працы грэчаскіх філосафаў, матэматыкаў і інш., праз якія і Еўропа паступова далучаецца да іх. Дзякуючы арабам у Еўропу трапіла папера, цэнтрам вытворчасці якой у VIII – ІХ стст. быў самарканд, пазней – Каір, Дамаск. Арабы ўдасканалілі таксама тэхналогію вытворчасці паперы. У ХІІ – ХІІІ стст. папяровая прамысловасць у арабаў распаўсюдзілася настолькі, што цэлыя вуліцы былі заселены аднымі папяровымі майстрамі. Узніклі разнастайныя сорты паперы. Асабліва цанілася дамаская папера (“charta damascena”). Гэта адпаведна добратворна паўплывала на развіццё кніжнай культуры.

У Х ст. у адным Багдадзе налічвалася 100 кнігагандляроў. Іх кніжныя лаўкі сталі цэнтрамі інтэлектуальнага жыцця. У пачатку ХІІ ст. у некаторых трыпальскіх скрыпторыях працавала па 180 работнікаў. Хаця арабы і запазычылі ў кітайцаў найраней спосаб каліграфіі (друку, з Х ст.), аднак ён не атрымаў распаўсюджання і галоўнай заставалася перапіска кніг у скрыпторыях трасніковым каламам.

З Візантыі і Егіпта арабы перанялі і новую форму кнігі – кодэкс (з VII cт.). Найбольш раннім і распаўсюджаным шрыфтам быў куфічны шрыфт (VII – VIII стст.), а таксама “квітнеючы куфа” – арнаментаваная вязь. З ІХ – Х стст. пашыраецца закруглены курсіўны шрыфт. У асноўным у афармленні рукапісаў арабы выкарыстоўвалі раслінкавы і геаметрычны арнамент. Праўда, у навуковых і мастацкіх творах з'яўляецца і мініяцюра (у рэлігійных – забаранялася) – “Кніга песень”. У Арабскім халіфаце развіваецца бібліятэчная справа, узнікаюць вышэйшыя навучальныя ўстановы – медрэсэ, а потым і універсітэты (нават раней, чым у Еўропе), у якіх выкладаюцца дакладныя і прыродазнаўчыя навукі.

Цэнтры арабскай культуры на Усходзе палі пад націскам рыцараў-крыжакаў, тэрэцкіх і мангольскіх заваёўнікаў, а на Захадзе – ад набегаў качэўнікаў-бербераў і іспанскай рэканкісты. Загінулі і шматлікія арабскія помнікі кніжнай культуры.

7. АЗІЯ. Пачынаючы з V ст. у Кітаі пануюць папяровыя скруткі З гэтага часу пачынаецца масавая перапіска і збор кніг рэлігігійнага зместу. Рэпертуар рукапісных кніг у Кітаі быў даволі разнастайны – гэта як буддыскія і канфуцыянскія кананічныя трактаты, так і геаграфічныя апісанні, календары, кнігі па медыцыне, зборнікі народных песень і вершаў, кіраўніцтвы па гаданню, загаворах, афіцыйныя дакументы і інш.

З VII ст., калі ў Кітаі пачынаецца перыяд знешнепалітычных поспехаў і росквіту літаратуры і мастацтва, распаўсюджваецца і спосаб тыражыравання кніг – ксілаграфія (друк з драўляных дошак). Ствараюцца спецыяльныя ўрадавыя ўстановы для вытворчасці кніг, а таксама прыватныя майстэрні. У кніжным рэпертуары Х – ХІІІ стст. значнае месца займалі падручнікі, навуковая, энцыклапедычная і даведачная літаратура.

Першыя рукапісныя кнігі ў Японіі, перапісаныя з кітайскіх, а таксама арыгінальныя, створаныя ў самой Японіі, датуюцца VIII ст. (“Кодэкс Сетоку-Тайсі”, “Запіскі старажытнасці”, “Аналы Японіі”, “Апісанне зямель”, “Думы пра водараслі і вецер”, “Дзіўная аповесць пра японскага духа”.

З VII – VIII стст. у Японіі існавалі спецыяльныя майстэрні па вырабу кніг: манастырскія па перапісцы рэгігійных кніг; урадавыя – для стварэння дзяржаўных хронік; прыватныя (феадалаў, гараджан). Кнігі мелі форму скруткаў – макімона, і ў асноўным – гэта паэзія, гістарчныя хронікі. Галоўнейшае месца ў японскай кніжнасці займалі і рэлігійныя буддыскія кнігі. У ІХ – ХІ стст. распаўсюджваюцца аповесці-манагарці, прысвечаныя жыццю арыстакратыі – “Аповесць аб Опцікубе”, каханню – “Аповесць аб Гэндзіме”, фальклорныя творы – “Аповесць аб дуплістым дрэве”, гістарычныя – “Сказанне аб славе” (у 40 тамах). У Х – ХІ стст. з'яўляюцца ілюстраваныя рукапісы – эмакімона – карціны-скруткі на літаратурныя, гістарычныя або рэлігійныя тэмы. Для эмакімона выкарыстоваліся папера і шоўк. Скрутак разварочваўся, і ўзнікала ўражанне рухомай панарамы. Тэкст успрымаўся як малюнак – з мастацкага пункту гледжання. Мастацтву каіграфіі надавалася вялікая ўвага.

У канцы ХІІ – пачатку XIV ст. рэпертуар, жанры свецкай рукапіснай кнігі Японіі значна пашыраюцца, з'яўляецца шэраг тэм, звязаных з ваеннымі падзеямі (ваенныя эпапеі – гункі). У ХІІІ – XIV стст. з'яўляюцца і першыя філасофскія творы, першыя аўтарскія гістарычныя працы. У XV – XVI стст. ствараюцца авантурна-гераічныя раманы, раманы-паэмы (“12 песень Дзеруры” – пра каханне).

Адначасова з вытворчасцю рукапіснай кнігі ў Японіі з VIII ст. развівалася кнігадрукаванне, заснаванае на друку з медных пласцін, а з Х ст. – таксама і з драўляных дошак.