Kino Autoteliczne jw.

Date: 2015-10-07; view: 621.

Polskie Kino Nieme 1919-1920 – Kino Ludyczne jw.

Kino rozrywkowe, nazywane ‘'kinem czasu wolnego”. Pierwsza część Filmów Ludycznych inspirowana była niemieckim kinem grozy, ekspresjonizmem i Kammerspielem. Zaczęto wprowadzać elementy Science Fiction i Fantasy. Ważnym elementem filmów ludycznych była zewnętrzna lub wewnętrzna przemiana bohatera na przestrzeni fabuły.

„Mocny Człowiek”

Druga grupa filmów ludycznych podporządkowana była widzowi – wzorowane na amerykańskich filmach sensacyjnych. Specjaliści – Aleksander Hertz i Sfinks (okres ten był Złotą Erą Sfinksa). Filmy opowiadały najczęściej o trójkącie miłosnym z tłem fabularnym (doczepianym najczęściej na siłę, o zabarwieniu społecznym). Zadebiutowała tu nowa gwiazda kina polskiego, Jadwiga Smosarska.

„Tajemnica Przystanku Tramwajowego”

Przedstawiało dzieła indywidualistów, chcących pokazać swoją oryginalność. Film był celem samym w sobie i nie dążył do niczego innego. Większość z nich różniła się między sobą wieloma aspektami. Wyróżniały się za to eksperymentalnym podejściem do montażu.

„Z dnia na Dzień” – reż. Józef Lejtas, 1929. Na podstawie powieści Ferdynanda Goetla. Mówi o trójkącie miłosnym w I wojnie światowej. Dwóch wrogich żołnierzy zaprzyjaźniają się. Nieszczęśliwie jeden z nich zakochuje się w żonie drugiego. Film przemawia do widza nie tyle fabułą, co obrazem i nowoczesnym montażem.

„Policmajster Tagiejew” – reż. Juliusz Garden 1929 – adaptacja powieści Gabrieli Zapolskiej. Dwa wątki – młodzi, polscy studenci-konspiraci, przedstawieni w stereotypie. Drugi, ciekawszy, przedstawiał związek Policmajstra (antagonisty), z Józią (uosobieniem polskości). W finale Józia zabija prześladowcę.

9) Przełom dźwiękowy w kinie polskim (jak odbyło się wprowadzenie dźwięku, pierwsze próby filmów)

Pierwszy dźwięk w kinie polskim – 1929. Pierwsza reakcja – silny opór filmowców. Pierwszy sprowadzony film – „Śpiewający Błazen”. Wprowadzanie dźwięku odbywało się długo i opornie – 1930 – bojkot kina dźwiękowego w łodzi.

Znaczną część polskich filmów stanowiły ekranizacja literatury.

Bolesław Newolin „Moralność Pani Dulskiej” – pierwszy polski film dźwiękowy

Pionier filmu dźwiękowego w PL – Juliusz Zagrodzki, producent: pierwszy film dźwiękowy „Kult Ciała” i „Każdemu Wolno Kochać”

10) Polskie przedwojenne kino klasyczne. Kino Branżowe (na czym polegało kino klasyczne, reguły kina branżowego, temat, inspiracje, dwie pozycje)

Fenomenem nurtu byłą jego zwyczajność – jego filmy nie wyróżniały się niczym szczególnym i były całkowicie zrozumiałe dla widowni. Dominowała tematyka historyczno-patriotyczna, komediowa i melodramat.

Kino branżowe – nazwa pochodzi od faktu, że zajmowali się nim producenci i kiniarze, czyli ludzie z branży. Celem tego kina nie była wartość artystyczna, ale zarabianie pieniędzy na filmach. Grupa branżowa nie miała dobrej opinii, uważana za profanatorów Sztuki Filmowej na rzecz zarobku.

Tematy Historyczne dzieliły się na Niedawną przeszłość (miały większą wartość merytoryczną i artystyczną) i na filmy osadzone między szesnastym a dziewiętnastym wiekiem (kostiumowo przygodowe).

„Młody Las” i „Córka Generała Pankratowa”

11) Kino Branżowe – Komedie jw.

Komedie przedwojenne bazowały na kabaretach literackich i teatrzykach rewiowych. Osiągnęły wielki sukces i zdobyły wielką popularność.

Inspirowane francuską farsą, berlińską komedią muzyczną, wiedeńską operetką. Tematy były podobne i schematyczne – dwóch bohaterów ma problem z połączeniem się w związek, pomaga im para komediowych bohaterów drugoplanowych. Komedie odznaczały się duża ilością tańca, śpiewu, muzyki i gagów.

„Każdemu Wolno Kochać” i „Czy Lucyna to Dziewczyna?”

12) Kino branżowe - melodramaty jw.

Typowy w Polsce nurt filmowy. Model bohatera był prosty i specyficzny – bazowano na wyostrzeniu jego cech osobowości. Filmy te bazowały na uderzeniu w sentyment widza – fabuły były schematyczne i zawsze bez szczęśliwego zakończenia. Melodramaty przeplatały się z kryminałem, dramatem sądowym, kinem społecznym i dydaktycznym.

„Pod Twoją Obronę” i „Znachor”

13) Przedwojenne Kino Społecznie Użyteczne (na czym polegało, założenia twórców, kto, START, SAF, dwa filmy)

Kino Społecznie użyteczne – opozycja kina branżowego: młodzi artyści zebrani w 1930 roku w Stowarzyszeniu Miłośników Filmu Artystycznego START. Założenia kina społecznie użytecznego – mówić o ważnych sprawach ,przełamywać tabu, urealniać, edukować, mieć wysoką jakość artystyczną. Główny cel – pozbycie się szmiry i wychowanie nowej, inteligentniejszej publiczności.

1935 – problemy finansowe STARTU i zamknięcie. Zastąpiono go Spółdzielnią Autorów Filmowych (SAF), kierowaną przez Wandę Jakubowską.

“Legion Ulicy” i „Strachy”

14) Film Jidysz w Polsce (co to jest, złota era, dwa filmy)

Były to filmy o tematyce żydowskiej, tworzonej przez i dla ludności żydowskiej, często w języku Jidysz. Powstawały jeszcze przez I wojną światową, ale złoty okres trwał w 1936-1939: seria utworów będących portretem społeczności żydowskiej.

- „Znachor”i „Judeł Gra na Skrzypach”

15) Filmowcy PL w czasie II wojny w kraju (rejestracja września 1939, kolaboracja z Niemcami)

Działalność podziemia „Roju”, rejestracja powstania warszawskiego)

10 września 1939 – powstanie ekipy do rejestracji wojennego września.

1940 – Polacy nie mogą posiadać sprzętu filmowego. Niemcy namawiali Polaków do kolaboracji, jednak nie znaleźli poparcia – wyjątkiem był Igo Sym (producent).

1942 – powstanie Wydziału Propagandy Mobilizacyjnej o pseudonimie ‘'Rój” – kierował nim Ancuta i Leonard Bohdziewicz. Mieli sfilmować Powstanie.

W czasie powstania warszawskiego nakręcili 3 kroniki powstańcze ‘'Warszawa Walczy!”. Polegały na sfilmowaniu większych akcji i zdarzeń, jak bombardowanie schronu czy walka o kościół św. Krzyża. Posiadały komentarz Bohdziewicza, improwizowany podczas seansów, same filmy były nieme.

16) Filmowcy PL w czasie II wojny na Zachodzie (kto wyjechał, czemu służyły ich filmy, dwie pozycje)

1939 – początek zachodniej działalności filmowców polskich. Propagowali kulturę i tożsamość Polską. Pierwsze biura we Francji.

Pierwszy PL film II wojny i najważniejsze film PL zachodu:

„Jeszcze Polska Nie Zginęła” i „Być albo nie Być”

17) Na Wschodzie – Czołówka filmowa przy gen. Andersa (kto tworzył, jaką tematykę podejmowali, dwie pozycje) jw.

Styczeń 1942 – czołówka Filmowa przy Gen. Andersa. Najliczniejsza i najaktywniejsza sekcja filmowa. Mieli słaby sprzęt, ale silny skład. Szefem został Michał Waszyński, udział też brali Konrad Tom, Stanisław Lipiński, Seweryn Steinwurzl, zespół teatralny Kazimierza Kurkowskiego i zespół muzyczny Henryka Wars. Realizowano wiele gatunków – kroniki, dokumenty, fabuły.

1942-1945 – przeszło czterdzieści kronik wojennych. Tematyka Patriotyczno-żołnierska, częste inscenizacje dokumentalne („Dzieci”, „MP Adama i Ewy”).

„Monte Casino” i „Wielka Droga”

18) Filmowcy Polscy na wschodzie w czasie II wojny – czołówka filmowa przy I dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki (kto, jaka tematyka filmów, omówić ‘'Majdanek – Cmentarzysko Europy”)

Grupę tworzyli dawni członkowie STARTu i SAFu. Najważniejszy – Aleksander Ford, a czołowym operatorem Stanisław Wohl. Inni: Adolf i Władysław Forbert, Jerzy Bossak.

Głównie kroniki filmowe, tytuł „Polska Walcząca”. ZSRR nie zgadzało się na pokazanie nakręconych przez nich dramatycznych scen bitew (np. bitwa pod Lenino), i wiele scen było inscenizowanych z rozkazu władz radzieckich.

- „Majdanek – Cmentarzysko Europy” reż. Aleksander Ford – wyjątek. 1944. Pierwszy prawdziwy dokument o niemieckim obozie zagłady, kręcony w czasie wkroczenia sił rosyjskich i kilka chwil po ucieczce Niemców. Reż. Ford jednak Jerzy Bossak przypisuje sobie to dzieło, ponieważ ponoć ‘'Ford nie mógł na to patrzeć”.

19) Polskie Kino tuż powojenne (warunki kinematografii, Film Polski, stosunek komunistycznej władzy do kina, Kinofikacja)

Kinematografię trzeba było zbudować od nowa, ponieważ mówiło się, że w ogóle nie istniała, a to co było, nie dało się nazwać kinematografią.

Film Polski – Resort Informacji i Propagandy (PKWN, Wydział Propagandy Filmowej), 1944.

Założeniem było upaństwowienie filmów i ich rozpowszechniania. Służyła temu Kinofikacja – odbudowa i ulepszenie dawnych kin, rozbudowa sieci kin po wojnie. Odebrano brutalnie kina prywatnym właścicielom i przekazano aparatom propagandy. Wprowadzano filmy ZSRR, ale widownia chciała filmów polskich. Oprócz tego kinofikacją nazywano także rozpoczętą w 1947 akcję tworzenia kin objazdowych.

13 Listopada 1945 – Film Polski wprowadził monopol w dziedzinie filmowej (produkcja dystrybucja). Od teraz filmy były na życzenie Państwa, a nie Widza.

20) Półkowniki (filmy skazane na półki – „2x2=4” „Robinson Warszawski” „Dwie Godziny” – scharakteryzować i czemu miały trudy z dostaniem się na ekran.

- „2x2=4” : półgodzinny film Antoniego Bohdziewicza – film jest pierwszym frontem potyczki byłych członków STARTu – reżyser chcąc stworzyć Stolicę Filmową w Lublinie zrzesza młodych filmowców. Chciał przekazać im ugodowe nastawienie do władz komunistycznych, ale bez efektu. Film nie wszedł do kin, pokazywał nastawienie ludzi do władz.

- „Robinson Warszawski” – Jerzy Zarzycki 1949. Nie został ukończony. Miał pokazywać obraz Warszawy w ruinach. Główny Bohater – Refaliński – przechodził przemianę psychiczną na wzór samej warszawy, pokrywając się z ‘'końcem świata” w ruinach. Scenariusz został odrzucony przez władze komunistyczne.

- „Dwie Godziny” – reż. Stanisław Wohl i Józef Wyszomirski. Próba otrząśnięcia się z szoku po wojnie. Opisuje realne dwie godziny, podzielone na epizody. Scenariusz był tyle razy zmieniany przez cenzurę że w końcu pokazał obraz demoralizacji i zmęczenia Polaków w 1945 roku. Mimo to nawet film nie został opublikowany szerzej.

21) Pierwsze powojenne filmy: Zakazane Piosenki (opisać film, historia powstania, motywacja twórców, wymowa fabuła)

Pierwszy powojenny film fabularny Leona Buczkowskiego 1947. Miał być filmem o niedawnej okupacji. Pierwsza wersja spotkała się z entuzjazmem widzów (brakowało im polskich produkcji). Fabuła: Początek II wojny aż do wyzwolenia warszawy. Gł. Bohater – Roman Tokarski opowiada polskiemu żołnierzowi historię okupacji i swoje przeżycia. Ważną rolę miała uliczna orkiestra Romana. Film mówi o podziemiu do którego wstąpił z siostrą Haliną, pojawiają się akcje organizacji i powstania warszawskiego. Najważniejsze role jednak spełniają autentyczne piosenki z czasów okupacji.

Film z powodów politycznych zdjęto z ekranów po wielu przeróbkach ‘'poprawiające realizm”, film przedstawiał bohaterskie wyzwolenie warszawy przez Rosjan.

22) „Ostatni Etap” jw.

1947 – Ostatni Etap mówi o obozach koncentracyjnych. Scenariusz oparty był na faktach. Przez kontakty z podziemia, autorka scenariusza, Wanda Jakubowska, zdobyła możliwość kierowania pracownią fotograficzną, gdzie poznała Gerdę Schneider, współautorkę scenariusza. Oryginalnie nosił tytuł ‘'Oświęcim”. Władze nie chciały pomóc w realizacji filmu z powodu byłej przynależności autorki do STARTu. Kiedy polskie władze komunistyczne odmówiły, autorka zgłosiła się do sił radzieckich – ponoć sam Stalin dał osobiste pozwolenie na nakręcenie filmu.

Film – dbały w detalach i faktach. Oddano cechy psychologiczne postaci. Wyjątkowo realistyczny i wyrazisty obraz obozów.

Jednak przez radziecką cenzurę, realizm został zatarty na rzecz obrazu ‘'złych Niemców” i „dobrych więźniów” o ideologii rosyjskiej.

Pomimo to, Jakubowska zdobyła wielkie uznanie za film i pozytywne opinie krytyków.

23) „Ulica Graniczna” jw.

Aleksander Ford. Wojenna zagłada żydów i relacje polsko-żydowskie.

- „Fabuła” – losy mieszkańców kamienicy, wyszczególnione relacje żydowskie z perspektywy dzieci. Opowieść o grupie dzieci (i ich rodzin) polskich i żydowskich zamieszkujących tytułową ulicę Graniczną w Warszawie. Akcja rozpoczyna się latem 1939 roku, na krótko przed wybuchem II wojny światowej, a kończy w trakcie powstania w getcie warszawskim w 1943 roku.

24) Polskie kino socrealistyczne (na czym polegało, skąd się wzięły jego wzorce, kiedy je tworzono, jakie były najczęstsze tematy i motywy, jakie był kontekst polityczny tego nurtu, proszę omówić dwa filmy)

Na sztukę w tym okresie nałożono zadania propagandowe. Miały ukazywać rzeczywistość taką, jaką chciały ją widzieć władze. Odgórnie ustalone schematy treści filmów spowodowały, że film oderwał się, ze szkodą dla swojego artystycznego kształtu, od rzeczywistości.

- „Przygoda na Mariensztacie” – Janek murarz-przodownik pracy odbudowujący zrujnowaną Warszawę i Hanka dziewczyna ze wsi, spotykają się w czasie wieczornych występów artystycznych, tańczą, ale rozdzielają się nie znając swoich imion. Kilka miesięcy później spotykają się kiedy Hanka uczy się zawodu murarskiego, zanim wezmą ślub muszą się nauczyć razem żyć. Film nakręcony w całkowicie naturalnej scenerii.

- „Piątka z ulicy Barskiej” - Jest to rozgrywający się w zrujnowanej powojennej Warszawie roku 1947 dramat społeczny. Opowiada losy młodych ludzi zdeprawowanych przez wojnę i nie mogących się przystosować do życia w warunkach pokoju, którzy wchodzą na drogę przestępczą. Stają przed sądem oskarżeni o kradzież. Ponieważ nie zjawił się świadek oskarżenia, Radziszewski, otrzymują dwa lata więzienia w zawieszeniu.

25) Polska szkoła filmowa. Nurt psychoterapeutyczny. Filmy Andrzeja Wajdy (okoliczności rodzenia się prądu, tematyka, dwie wybrane pozycje twórcy – fabuła, charakterystyka najważniejszych wątków, przesłanie).

Jest to kierunek polskiego kina (1955-65). Charakteryzował się inspiracjami włoskiego neorealizmu, zerwaniem z estetyką kina socrealistycznego, analizowaniem skutków II wś oraz charakterystyką mitów narodowych. Z jej historią ściśle związany jest Zespół Filmowy KADR

Andrzej Wajda jako inicjator PSF w swoich filmach dokonywał rozrachunku z czasami II wś

- „Popiół i diament” - Akcja filmu rozpoczyna się 8 maja 1945, w ostatnim dniu wojny. Główny bohater, Maciek Chełmicki jest żołnierzem AK, wyznaczonym do wykonania wyroku śmierci na funkcjonariuszu PPR, Szczuce

- „Kanał” - Jest to pierwszy polski film powojenny poruszający tematykę powstania warszawskiego. Film ukazuje jeden z końcowych epizodów walk w Warszawie. Na fabułę składają się losy członków powstańczego oddziału, zmuszonych do ewakuacji kanałami. Powolna, samotna śmierć wszystkich po kolei bohaterów ukazuje ogrom tragedii zrywu zbrojnego.

26) Polska szkoła filmowa. Nurt psychoterapeutyczny. Filmy Andrzeja Munka jw.

Wraz z Andrzejem Wajdą stworzył podwaliny Polskiej Szkoły Filmowej. Munk jednak reprezentował zgoła odmienny styl: w swoich filmach operował twardym realizmem i sceptycyzmem (Wajda uosabiał romantyka). Również podejmował tematykę II wś. Wprowadził do polskiego kina tragifarsę łącząc elementy tragiczne z komicznymi.

- „Zezowate szczęście” - Film jest groteskową komedią, powiastką filozoficzną, pokazującą pechowe losy życiowego oportunisty - Jana Piszczyka, który próbuje dopasować się do aktualnej tendencji społecznej i politycznej w Polsce jednak za każdym razem mu to nie wychodzi.

- „Człowiek na torze” - Historia kończącego swoją karierę zawodową maszynisty kolejowego, odsuniętego od zawodu przez kierownictwo bezwzględnie forsujących nowe socjalistyczne metody pracy.

27) Polska szkoła filmowa. Nurt psychologiczno-egzystencjalny. (cechy charakterystyczne, jakich Pan/Pani zna twórców, proszę omówić trzy wybrane filmy tego rodzaju polskiej szkoły filmowej)

- Jerzy Kawalerowicz i jego „Matka Joanna od Aniołów” - film wysoce artystyczny, ascetyczny, nawiązujący do problematyki wiary i spraw ostatecznych. Akcja filmu toczy się w XVII wieku w klasztorze na Smoleńszczyżnie. Jego przeorysza, matka Joanna od Aniołów, opętana przez diabła. Do klasztoru zostaje sprowadzony egzorcysta, ksiądz Suryn. Ale jego zabiegi nie skutkują, co więcej on także zaczyna się czuć coraz bardziej niepewnie. Przyczyną nie jest jednak opętanie, ale fizyczna miłość, jaką zaczyna czuć do pięknej matki Joanny.

- Andrzej Wajda j.w.

- Andrzej Munk j.w.

- Janusz Morgenstein – „Do widzenia, do jutra” - Student Jacek zakochuje się w Margueritte – córce francuskiego konsula. Pokazuje jej Gdańsk końca lat pięćdziesiątych - miasto studenckich teatrzyków i gotyckich zabytków. Pojawiają się rywale, których trudno prześcignąć. Dziewczyna nie jest zdecydowana. Pewnego dnia wyjeżdża bez pożegnania.

28) Polska szkoła filmowa. Nurt plebejski jw.

- Kazimierz Kutz „Nikt nie woła” - Zrywa on z problematyką polityczną, uznając miłość za najbardziej twórczą i inicjacyjną sferę ludzkiego życia. Tuż po wojnie do miasteczka na Ziemiach odzyskanych przyjeżdżają repartianci i ludzie, którzy chcą uciec przez swą przeszłością. Bożek należy do tej drugiej grupy. Szuka miejsca w nowej rzeczywistości, jednocześnie starając się zatrzeć za sobą ślady.

29) Czarna seria w dokumencie (kontekst powstania prądu, tematyka, podejmowane wątki, proszę omówić trzy pozycje)

Jej twórcy zerwali z obowiązującym socrealistycznym "optymizmem" i propagandowym zakłamaniem obecnym w kronice filmowej. Surowość zdjęć i gorzki komentarz to wyróżnik "czarnej serii". Jej twórcy opowiadali o oficjalnie nieistniejącej patologii społecznej, chuliganach i prostytutkach.

- „Uwaga chuligani” - Pierwszy film dokumentalny absolwentów moskiewskiej szkoły WGIK, Jerzego Hoffmana i Edwarda Skórzewskiego ukazujący rozprzestrzeniające się chuligaństwo w Warszawie. Film należy do tzw. "czarnej serii polskiego dokumentu", czyli filmów opowiadających o oficjalnie nieistniejących patologiach społecznych.

- „Warszawa 1956” - Jeden z najważniejszych tytułów czarnej serii i polskiej szkoły dokumentu w ogóle. W trwającym zaledwie 7 min filmie udało się ująć istotną zmianę jaka zaszła w Październiku '56 w sposobie prezentowania rzeczywistości na ekranie.

- „Gdzie diabeł mówi dobranoc” – 10 min Reportaż z najbiedniejszej dzielnicy Warszawy-Targówka. Zawiera w sobie sporo wiedzy o młodzieży żyjącej w zaniedbanej dzielnicy — warszawskim Targówku oraz o zakłamaniu fasadowej kultury i przerostach biurokracji.

30) Czarna seria w fabule (kontekst powstania prądu, tematyka, podejmowane wątki, proszę omówić dwie pozycje).

W filmie fabularnym nie wyodrębnił się tak wyraźny nurt jak w filmie dokumentalnym. Niektórzy twórcy oscylowali wokół czarnej serii.

- „Baza ludzi umarłych” (sztandarowe dzieło) - fabuła dotyczy życia pracowników położonej na odludziu bazy przeładunku drewna w Karkonoszach.

- „Koniec nocy” - Romek jest kierowcą pracującym w bazie transportowej. Nie cieszy się tam dobrą opinią. Pewnego dnia brawurowo prowadzi ciężarówkę - popełnia liczne wykroczenia, a nawet potrąca przechodnia. Interweniuje milicja, Romek traci posadę. Nadmiar wolnego czasu zajmują mu libacje alkoholowe i kradzieże popełniane wspólnie z kolegami

31) Polskie kino przełomu lat 50. i 60. Portret ówczesnego społeczeństwa (proszę omówić dwa filmy, które realizują ten temat.

Śmierć Józefa Stalina spowodowała przemiany w państwach "demokracji ludowej". Ich głównym efektem z punktu widzenia kultury i sztuki było złagodzenie cenzury. Na ekranach polskich kin pojawiły po raz pierwszy w większej liczbie filmy zachodnie. Niebywała erupcja sił twórczych rodzimego kina.

Lata 60-te to diametralna zmiana polskiego kina. Koniec tematyki wojennej, którą społeczeństwo było już zmęczone, nowa polityka władz państwa. Monumentalne produkcje historyczno-kostiumowe

- „Krzyżacy” - konflikt polsko-krzyżacki i wielka wojna w 1410 roku z Krzyżakami (wielka bitwa i równie wielki jej obraz ukazany w scenie). historia Juranda ze Spychowa. Miłość Danusi, córki Juranda i Zbyszka z Bogdańca.

- „Pokolenie” - Film opowiada o odpowiedzialności, poświęceniu i ofierze ponoszonej przez młodych, lewicujących Polaków w obliczu apokalipsy drugiej wojny światowej.

32) Kino moralnego niepokoju (kontekst społeczno-polityczny prądu, najważniejsze tematy i wątki, charakterystyka nurtu na przykładzie trzech wybranych pozycji).

Nurt powstał na skutek wystąpienia reżyserów Andrzeja Wajdy i Krzysztofa Zanussiego na Forum Filmowców w Gdańsku. Twórcy zarzucili decydentom z władzy komunistycznej tłumienie swobody twórczej filmowców, uniemożliwiające dyskusję nad aktualnymi problemami społeczno-politycznymi.

- „Człowiek z marmuru” – Opowieść o przodowniku pracy z lat pięćdziesiątych XX wieku i reżyserce telewizyjnej idącej po latach jego śladami.

- „Wahadełko” – Michał jest chory na padaczkę, depresję i inne schorzenia. Opiekuje się nim jego siostra Aniela. Jedynym jasnym promieniem w jej życiu jest "ogródek" urządzony w kuchni.

- „Wodzirej” - Lutek Danielak jest pracownikiem wojewódzkiego oddziału "Estrady". Szósty czy siódmy w hierarchii wodzirejów-konferansjerów prowadzi imprezy dla dzieci i rencistów. Trafia się fucha i Lutek postanawia wyeliminować konkurencję.