PKB - liczenie tempa wzrostu, realny - nominalny, CPI, deflator

Date: 2015-10-07; view: 732.

PNB realny – mierzy całkowitą ilość produktu; jest to PNB nominalny skorygowany o wskaźnik cen, czyli o wpływ inflacji

PNB nominalny – mierzy bieżącą wartość pieniężną produktu (po aktualnych cenach) nie uwzględniając wpływu inflacji

CPI (Consumer Price Index) – indeks wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych. Najpopularniejsza na świecie miara inflacji. Jest średnią ważoną cen towarów i usług nabywanych przez przeciętne gospodarstwo domowe. Przy obliczaniu indeksu bierze się pod uwagę tzw. statystyczny koszyk zakupów.

Deflator - Wskaźnik cen – wskaźnik cen używany jest do korygowania wpływu inflacji na PNB – średnia ważona zmian cen całości dóbr wchodzących do PNB, przy czym każdemu z dóbr przypisana jest waga w zależności od jego procentowego udziału w całkowitym PNB.

Realny PNB = Nominalny PNB / delator

Popytowe determinanty PKB. Funkcje konsumpcji, oszczędności, inwestycji, wydatków rządowych. Podatki.

Konsumpcja - obejmuje wszystkie wydatki związane z zakupem dóbr i usług finalnych na użytek własny. Wyróżnia się wydatki na dobra trwałego użytku oraz nietrwałego użytku (żywność).

Funkcja konsumpcji – wyraża ilościową zależność między poziomem konsumpcji C a poziomem dyspozycyjnego dochodu ludności Yd w formie tabeli lub krzywej.

To podstawowe narzędzie analityczne , wiążące łączne wydatki na konsumpcję z poziomem rozporządzalnego dochodu konsumenta.

Krańcowa skłonność do konsumpcji (c lub MPC) jest to przyrost konsumpcji generowany przez przyrost dochodu o 1 zł.

Oszczędności – jest to część dochodu gospodarstw domowych, która nie jest przeznaczona na zakupy konsumpcyjne (dobra i usługi) ani na podatki.

Funkcja oszczędności wyraża zależność między oszczędnościami a dochodem. To , co zostało zaoszczędzone, jest tym, co nie zostało skonsumowane.

Krańcowa skłonność do oszczędzania (MPS) jest to przyrost oszczędności generowany przez przyrost dochodu o 1 zł. ; jej miara jest nachylenie funkcji oszczędzania. Ponieważ nie skonsumowana część każdej złotówki z natury rzeczy zostaje zaoszczędzona ,

Inwestycje - jest to sfera nowego kapitału dodawanego w ciągu roku do już istniejącego. W sprawozdawczości tej nie ujmuje się inwestycji w człowieka i inwestycji finansowych, ponieważ nie przyczyniają się one do rzeczowej akumulacji kapitału.

Keynowska funkcja inwestycji jest zbudowana na porównaniu rynkowej stopy procentowej z przewidywaną krańcową efektywnością kapitału lub inwestycji. Przewidywana krańcowa efektywność kapitału zależy od kosztu zakupywanych dóbr inwestycyjnych oraz wielkości spodziewanego zysku z tych inwestycji. Wielkość tego zysku zależy od przewidywanego popytu na dobra wytworzone za pomocą planowanych inwestycji. Wzrost popytu oznacza wzrost przewidywanych zysków, zaś spadek popytu zakłada ich zmniejszenie.

Krańcowa efektywność kapitału może być mierzona stosunkiem przewidywanego wzrostu zysku do przyrostu wartości kapitału.

Decyzja inwestycyjna zostanie podjęta, gdy przewidywana krańcowa efektywność kapitału będzie wyższa od rynkowej stopy procentowej. Jeśli stopa procentowa rośnie w stosunku do przewidywanego poziomu krańcowej efektywności kapitału, wielkość nakładów inwestycyjnych się zmniejsza. Gdy stopa procentowa od udzielanych kredytów spada w stosunku do przewidywanej krańcowej efektywności kapitału, opłacalność inwestycji wzrasta i przedsiębiorcy zwiększają sumę nakładów inwestycyjnych.

Wydatki rządowe - są to wydatki na zakup dóbr i usług dokonane przez instytucje państwowe wszystkich szczebli mające charakter ekwiwalentny. Do tych wydatków nie zalicza się jakichkolwiek płatności jeżeli nie stanowią one zapłaty za dostarczone w zamian dobra lub usługi np. renty, zasiłki itp.

Podatki – jest nieodpłatnym, przymusowym, bezzwrotnym świadczeniem o charakterze ogólnym, które jest nakładane jednostronnie przez związek publiczno-prawny. Na ogół związkiem tym jest państwo.