Палітычны лад у дзяржавах-княствах у 9-11 ст.

Date: 2015-10-07; view: 530.

У гэтых старажытных дзярж. палнамоцтвамі былі надзелены службовыя асобы дзяж. кіравання. Другім па значнасці пасля князя- пасаднік. Ён абавязкова павінен быў быць мясцовым па паходжанні, выбіраўся Вечам, або прызначаўся князем.

Палнамоцтва пасадніка:

1) Старшынствавау на вечавых ходах.

2) Разам з князем мог вяршыць правасуддзе.

3) Вырашаў бягучыя справы кіравання у складзе Рады.

4) І іншыя важныя функцыі.

3-і па значнасці асоба – Тысяцкі. Ёе выбіраўся вечам, або прызначаўся князем. У час вайны-камандаваў апалчэннем. У мірны час павінен быў падтрымліваць парадак у горадзе і кіраваць гандлёвымі справамі.

Гаспадарчымі пытаннямі займаўся Цівун. Ён збіраў падаткі з насельніцтва, быў захавальнікам дзярж.скарбу(казна).

У сельскай мясцовасці вольныя сяляне валодалі самакіраваннем. Служб.асобы у іх-Старцы. Іх выбірала насельніцтва. Яны падтрымлівалі парадак на месцах, збіралі даныну на карысць феадалу, сачылі за выкананнем усіх грамадскіх работ(пабудова маста,…).

Высокі ўровень развіцця гарадоў.

Асноўныя рысы старажытнага права Беларусі.

У старажытнасці асноўнымі нормамі паводзін насельніцтва было мясцовае звычаёвае права- спалучэнне юрыдычных норм, якія выправцоўваліся на прцягу стагоддзяў і прымяняліся з улікам іх агульнай прынятасці, даўнасці ўжывання,былі санкцааніраваны дзяржавай.

Харатэрныя рысы звычаёвага права:

1) Згодна з гэтым правам, прызнавалася фармальнае раўнапраў'е усіх свабодных грамадзян. І адсутнасць усякіз правоў у халопаў і чэлядзі нявольнай.

2) Раз'яднанасць, якая праяўлялася у тым, што у кожнай дзяржаве-княстве дзейнічала сваё мясцовае права. У Бел. такая разяднанасць захоўвалася да 16 ст.

3) Кансерватызм.

З распаўсюджаннем у Бел.хрысціанства звычаёвае пр. паступова страчвала сваю актуальнаць. Хрысціанства распаўсюджвалася такім чынам: Князь-дружына-горад-вёска.

На змену звычаёваму праву прыходзіла пазітыўнае(пісанае) права, якое спачатку не адмяняла нормы звыч.права, але адаптавала іх і надавала гэтым нормам агульны дзяржаўны хар-р. Самыя значныя помнікі пісанага права у той перыяд: дагаворы 1229,1264,1338г. Яны былі заключаны паміж Віцебскам, Полацкам, Смаленскам з 1 боку і Рыгай і Гоцкім берагам з 2-га.(нем. бок)

1229-смаленскі князь са згодай віц.і полацкага князёў накіраваў сваіх паслоў у Рыгу для заключэння палітычнага і гандлёвага пагаднення. У дагаворах прадугледжвалася: устойлівыя гандлёвыя адносіны = бакамі, узаемная адказнась за учыненне крымінальных злачынстваў, рэгулірваліся многія грамадзянска -прав.адносіны, змяшчаліся асновы судовай і працэссуальнай дзейнасці. Характэрным было раўнапраў'е бакоў.

“”-дополніт.інфо.