Пытанні да Модуля І.

Date: 2015-10-07; view: 537.

1. Перыядызацыя даўняй беларускай літаратуры.
2. Першыя помнікі пісьменства на тэрыторыі сучаснай Беларусі.
3. Паганская спадчына ў духоўнай культуры беларускай даўніны.
4. Умовы ўзнікнення даўняй літаратуры Беларусі.
5. Агульны перыяд развіцця трох усходнеславянскіх літаратур.
6. Культурныя сувязі ўсходніх славян з Візантыяй і паўднёвымі славянамі.
7. Цэнтры кніжнай культуры даўняй Беларусі.
8. Асноўныя стылі і жанры сярэднявечнай беларускай літаратуры.
9. Класіфікацыя літаратуры паводле паходжання.
10. Арыгінальная літаратура (летапісы, словы, павучанні, жыціі, хаджэнні).
11. Перакладная літаратура (патрыстыка, агіяграфія, апокрыфы, гістарычная проза).
12. Асноўныя асаблівасці даўняй беларускай літаратуры.
13. Роля чалавека ў літаратуры даўняй Беларусі.
14. Асноўныя каноны старажытнага літаратурнага твора.
15. Рукапісныя Евангеллі на тэрыторыі старажытнай Беларусі ХІІ – ХІІІ стст.

[1] Адна з дзвюх старажытных славянскіх азбук. Назва паходзіць ад стараслав. “глаголъ” – слова, маўленне. Глаголіца амаль супадае з кірыліцай алфавітным складам (40 літар), назвай, размяшчэннем і гукавым значэннем літар; адрознівалася формай літар і складанасцю іх напісання. На думку некаторых вучоных, глаголіца таксама створана ў ІХ ст. Кірылам. Бытавала на славянскіх землях паралельна з кірыліцай (у Харватыі, Далмацыі, Ілірыі да XVIII ст.), зрэдку ўжывалася ў “Кіеўскай Русі”. Паступова на ўсходзе і поўдні глаголіца была выцеснена кірыліцай, а на захадзе – лацінкай.