Паэцізіруе і ідэалізіруе мірнае і простае селянскае жыццё.
Date: 2015-10-07; view: 664.
Франсуа Бушэ (1703 - 1770) - французскі жывапісец, гравёр, дэкаратар. Ствараў гравюры, дэкарацыі для опер, ілюстраваў кнігі, выконваў арнаментальныя роспісы вырабаў севрского фарфору, распісваў веера, выконваў мініяцюры і т. п. Быў дырэктарам Акадэміі мастацтваў, меў тытул “першага мастака караля”. Сучаснікі казалі пра яго карціны: «Не жывапіс, а лёгкія пірожныя». Выкарыстоўваў традыцыйныя колеры ракако: адценні бледна зялёнага, блакітнага, ружовага (адзін з адценняў называў «колер сцягна збянтэжанай німфы»).
* “Маркіза дэ Пампадур” * “Купанне Дыяны”
Нікала Ланкрэ (1690—1743) - член Каралеўскай акадэміі жывапісу і скульптуры, майстар “галантных сюжэтаў". Ланкре стварае серыі карцін, якія паказваюць "Часы года", дзе паказвае не столькі надвор'е, але разнастайныя гульні і забавы –
* “Зіма” *”Лета” * “Танчаўшчыца”
II. НЕАКЛАСІЦЫЗМ.Класіцызм - накірунак у мастацтве, які склаўася ў канцы 17 ст. у Францыі, звярнуўся да антычнай спадчыны як да нормы і ідэальнага ўзору. Неакласіцызм - далейшае развіццё класіцызму ў 18 ст., быў звязаны з асветніцтвам, грунтуючыся на ідэях аб разумнай заканамернасці свету, імкнуўся да выказвання вялікага грамадскага зместу, ўзнёслых гераічных і маральных ідэалаў. Адпаведна ўзнёслым этычных ідэям, выхаваўчай праграме, мастацтва ўсталёўвала іерархію жанраў - «высокіх» (трагедыя, эпапея, ода, гісторыя, міфалогія, рэлігійная карціна і г. д.) і «нізкіх» (камедыя, сатыра, байка, жанравая карціна ... ).
Джавані Батыста Цьепала (1696-1770), італьянскі мастак, апошні захавальнік традыцый італьянскага манументальнага мастацтва. З найбольшым бляскам здольнасць майстра адлюстравалася на фрэсках палацавых пабудоў. Майстар стварыў шматузроўневую сістэму фіктыўнай прасторы інтэр'еру і экстэр'еру (фрэскі размешчаны паміж вокнамі і іх апраўляюць шматлікія архітэктурныя дэталі, як рэальныя, так і намаляваныя). Слугі, салдаты, музыкі і іншыя персанажы запаўняюць залю гэтак натуральна, што глядач мімаволі пачынае сумнявацца: гэта світа Клеапатры або сапраўдная прыслуга палаца?
*«Пір Клеапатры»(фрэска) *“Мецэнат прадстаўляе імператару Аўгусту вольныя мастацтвы”. Затны рымлянін Гай Цыльній Мецэнат, які жыў у 1 ст. да н. э., спрыяў паэтам і мастакам (яго імя пасля стала намінальным).
Юбэр Рабэр (1733-1808) - французскі мастак, пейзажыст. Стварыў характэрную для неакласіцызму разнавіднасць пейзажу - «архітэктурная фантазія» - адлюстроўваў руіны палацаў, храмаў, часцей за ўсё - ўяўныя. Майстар часта злучаў ў пейзажы вядомыя старажытныя пабудовы, якія знаходзіліся ў розных месцах. Уяўныя архітэктурныя віды Рабэр арганічна дапаўняў жывымі натурнымі назіраннямі, але гэта толькі ўзмацняла адчуванне, што пейзаж прыдуманы аўтарам. * “Уяўляемыя руіны Луўра”. * “Гарскі мост”.
III. СЕНТЫМЕНТАЛІЗМ. Сентыменталізм (ад франц. Sentiment- пачуццё) - накірунак у мастацтве, які абвясціў галоўным у «чалавечай прыродзе» не розум, а пачуццё; прынцыпы: дэмакратызм і адкрыццё багатага духоўнага свету простага чалавека.
Жан-Батыст Сімяон Шардэн (1699-1779), французскі жывапісец. Шардэн пачаў пісаць з натуры, што не было характэрна для XVIII ст. Ён засяродзіўся на нацюрморце і бытавых сцэнах - жанрах, цалкам заснаваных на натурных назіраннях. Мастак не імкнуўся вучыць і выхоўваць, ён проста паказваў, якое выдатнае звычайнае штодзённае жыццё. Звычайна гэта сцэны паўсядзённага жыцця людзей, якія належалі да так званага трэцяга саслоўя. Мастак нярэдка адлюстроўваў не 
гаспадароў дома, а служанак. З 50-х гг. галоўным жанрам у творчасці Шардэна стаў нацюрморт. Для сваіх карцін, як правіла, ён выбіраў некалькі вельмі простых прадметаў.
*“Малітва
перад абедам”
*«З кірмашу»* “Клапатлівая няня” * «Медны бак»
* «Нацюрморт з атрыбутамі мастацтваў”
Жан-Батыст Гроз (1725-1805), французскі жывапісец. Яго жанравыя кампазіцыі таксама праслаўлялі дабрачыннасці трэцяга саслоўя, яго называлі “прапаведнікам буржуазнай маралі”.
* “Параліцік”
* “Дзяўчынка з вязаннем”.
Гэта не значыць, што творчасць ўсіх мастакоў 18 стагоддзя
можна аднесці да аднаго з гэтых накірункаў ....
Уільям ХОГАРТ (1695-1764), англійскі мастак. Велізарны ўплыў на Хогарта аказалі ідэі філосафаў Асветніцтва, якія сцвярджалі, што з дапамогай мастацкай творчасці можна выхаваць маральны пачатак у чалавеку і выкараніць заганы. Гэтай задачы майстар падпарадкаваў многія свае творы. Больш за ўсё Хогарт любіў ствараць цыклы гравюр або карцін, аб'яднаныя сюжэтам выкрывальнага характару, імкнуўся прама ці ўкосна паказаць свае адносіны да рэчаіснасці.
Цыкл з шасці карцін «Модны шлюб». Сюжэт, звычайны для Хогарта, быў вельмі надзённым: няроўны шлюб па разліку паміж збяднелым арыстакратам і багатай дзяўчынай з буржуазнай сям'і:
* «Шлюбны кантракт» . * «Хутка пасля вяселля» * «Візіт да шарлатана”
* «Будуар графіні» * «Дуэль і смерць графа” * «Смерць графіні».
* “Дзяўчына з креветкамі” (кажуць, абрыс імпрэсіянізму)
Літаратура:
1. Лазука Б. А. – Гісторыя сусветнага мастацтва: XVIІ-XVIII стагоддзі/Б. А. Лазука. – Мінск: Беларусь, 2010. – С. 114 - 132.
2. Борзова Е. П. – История мировой культуры/Е. П. Борзова. – СПб.: Изд.”Лань”, 2001. – С..
3. Энцыклапедыя для дзяцей. Том 7 часть вторая: Архитектура, изобразительное и декоративно-прикладное искусство XVII-XX вв./Под ред. М. Д. Аксёновой. – М.: Аванта+, 2003. – С. 98-164.
4. http://gsak.mgki.by/ - Гісторыя сусветнай культуры.
| <== previous lecture | | | next lecture ==> |
| Р.7. Культура эпохі Асветніцтва. | | | Архітэктура Санкт-Пецярбурга |